Dat betekent dat alleen financiële ondersteuning vaak niet genoeg is om iemand duurzaam aan het sporten te krijgen. Volgens de onderzoekers werkt een persoonsgerichte aanpak beter: kijk niet alleen naar de kosten, maar ook naar wat iemand nodig heeft om passend aanbod te vinden, te starten en vol te houden. Bijvoorbeeld goede begeleiding, actieve toeleiding, begrijpelijke informatie of flexibeler sportaanbod.
Ook voor kinderen met een beperking zien we dat financiële ondersteuning niet altijd goed aansluit. Onderzoek van het Mulier Instituut laat zien dat passend sport- of zwemaanbod soms duurder is dan een regeling vergoedt, dat aanbod buiten de eigen gemeente kan liggen en dat het aanvragen van ondersteuning voor ouders ingewikkeld kan zijn. Juist intermediairs kunnen dan een belangrijke rol spelen door regelingen te combineren en te helpen zoeken naar passend aanbod.
De rode draad: geld doet ertoe, maar kijk altijd naar het hele plaatje. Wat houdt iemand nog meer tegen en wat is nodig om sporten daadwerkelijk mogelijk te maken?
Lees meer over het HAN-onderzoek via Sport & Strategie en over financiële ondersteuning voor kinderen met een beperking via het Mulier Instituut.
