Er zijn – nog altijd – grote structurele verschillen tussen groepen in de mate waarin mensen bewegen en sporten. Voor bijvoorbeeld gezinnen in een lage sociaaleconomische positie, mensen met een beperking of eenzame senioren is meedoen vaak lastiger. De twee raden pleiten nu voor een meer samenhangende aanpak, die uitgaat van het dagelijks leven van inwoners en waarin binnen de sport- en beweegsector ook belangrijke veranderingen doorgevoerd kunnen worden.
Oorzaken
Dat die kansenongelijkheid ondanks diverse inspanningen onvoldoende is verminderd, heeft volgens beide raden verschillende redenen. In het adviesrapport – met de ondertitel ‘Naar een brede aanpak van kansenongelijkheid in bewegen en sport’ – schrijven ze:
- De blik is nog onvoldoende gericht op maatschappijbrede en collectieve belemmeringen
- Hoe naar inclusie wordt gekeken, leidt niet tot inclusie van iedereen
- Te veel mismatches tussen de theorie van beleid en het dagelijks leven van de mensen om wie het gaat
Aanbevelingen adviesrapport
De raden komen daarom met drie aanbevelingen:
- Geef ruimte aan de uitvoeringspraktijk, luister naar en betrek inwoners
- Werk met publieke en private partijen binnen én buiten de sportsector aan een gezamenlijke infrastructuur
- Denk en werk vanuit één domeinverbindende visie op kansenongelijkheid
Kansengelijkheid: kennis en inspiratie voor professionals
Op onze pagina Kansengelijkheid vind je handvatten om samen te werken met het sociaal domein en sport en bewegen in te zetten als middel voor zelfredzaamheid, mentale gezondheid en sociale verbondenheid. Ook doe je hier kennis en inspiratie op om sport- en beweegdeelname te stimuleren.
Goed dat hier aandacht voor is
Kansengelijkheid is al lange tijd een belangrijk thema binnen Kenniscentrum Sport & Bewegen. Lonneke Schijvens, manager Meedoen door en in sport en bewegen: “Juist omdat dit een complex vraagstuk is. Gelijke kansen zijn niet vanzelfsprekend en we zien dat het moeilijk is hierin verbetering te realiseren. Daarom is het goed dat het kabinet hierover advies heeft gevraagd.”
Het adviesrapport bevat volgens Schijvens diverse belangrijke en herkenbare inzichten. Zo wordt onder andere gesteld dat op het vlak van inclusie een gezamenlijke visie ontbreekt. “De boodschap over inclusie in het rapport onderschrijf ik volledig: dat iedereen die wil bewegen of sporten een plek in de buurt zou moeten hebben waar diegene zich thuis voelt en terecht kan. En dat dit niet betekent dat elke sportaanbieder altijd voor iedereen aanbod moet hebben, maar wel dat er voor iedereen ergens een plek is. Dit is ook de definitie die we hanteren in het Kompas Inclusie en diversiteit in de sport- en beweegomgeving, dat we volgende week lanceren.”
Ook inzetten op sociaal-maatschappelijke initiatieven
Schijvens kan zich ook vinden in de aanbeveling om breder te kijken dan alleen de sportvereniging. “Het is zaak ook in te zetten op bijvoorbeeld sociaal-maatschappelijke initiatieven. Zij hebben niet als doel om de sport- en beweegdeelname te verhogen, maar zetten sport en bewegen in als als middel om andere doelen te bereiken, op bijvoorbeeld participatie, veerkracht of zelfredzaamheid. Samenwerking met het sociaal domein is hierin van groot belang.”
Tenslotte onderschrijft Schijvens het belang van het centraal zetten van de inwoners zelf. “Ga uit van hun leefwereld en betrek degenen om wie het gaat, zodat je gaat begrijpen wat hun wensen zijn en waar ze tegenaan lopen. En doe ook echt iets met die input. Heel goed dus ook dat voor dit adviesrapport meerdere ervaringsdeskundigen geraadpleegd zijn.”
